کاغذ آهار مهر و نکاتی در مورد ضخامت آهار روی کاغذ

کاغذ آهار مهر و نکاتی در مورد ضخامت آهار روی کاغذ

کاغذ آهار مهر و نکاتی در مورد ضخامت آهار روی کاغذ

آیا درست است بگوئیم که آهار باید به نوعی باشد که اگر نیازبشود بتوان کلماتی را بکلی پاک کرد و ازنو نوشت . البته این هم نظری است اما … !؟
اگر آهار بقدری ضخیم و گاهی ضخیمتر از کاغذ باشد این امکان بوجود میاید ولیکن حدودآ یک چندتایی اشکال فنی تولید میکند. یکی اینکه آنقدر ضخامت و حجم آهار زیاد هست که اصلآ امکان نوشتن از هنرمند سلب میشود. بارها از شخص استاد امیرخانی و حتی اساتیددیگر شنیده ایم و می شنویم که نوشتن روی کاغذهای آهارمهره خیلی دشوار است واین سخنی است که جای تعجب است. آهار و کیفیت آن باید به نوعی باشد که توانایی هنرمند حین اجرا افزون تر شده واو را سر ذوق و هیجان بیاورد،اعتماد به نفس او را دوچندان کند و شرایطی را فراهم کند که هنرمند از نوشتن لذت ببرد.
در حالیکه همیشه خلاف این مطلب اتفاق می افتد.
یک اشکال دیگر چنین آهاری این است که تا از زمان تولید بقدر کافی نگذشته باشد امکان نوشتن روی آن نیست . معمولآ بالای 2 سال. واین خود بهانه ای شده بدست برخی کاغذگران و وراقان محترم که خریدار را مجاب میکنند مبلغ مفصلی خرید کند و چندسال نگهداری کند تا قابل نوشتن شوند.البته این هم سیاستی است جهت بالابردن میزان فروش!!!
بگذریم ولی آیا اساسآ باتوجه به بهای هر ورق و تعجیلی که اغلب هنرمندان جهت اجرا و ارائه کاردارند چنین شرایطی امکان پذیر هست ؟؟??
اشکال بعدی این میزان آهار ناپایداری آهار و ریزش آن است. آهار بیش از اندازه و غیر فنی خیلی زود ترک خورده و میریزد. مرکب و رنگ روی کاغذ نیز بدلیل فاصله ایکه بین کاغذ و مرکب وجود دارد همراه آهار خواهدریخت. تعدادقابل توجهی از آثار اساتیدی که از این نوع کاغذها استفاده فرموده اند در حال ریختن و فرسایش است.
همه ی نیت استفاده از کاغذ دست ساز و آهار مهره همانا افزایش عمر خط یا قطعه است در حالیکه بااین شیوه آهار هنرمند در حقیقت آثاری بوجود میاورد برای فنا. زحمت تولید و تهیه کاغذهای غیر اسیدی صرفآ تضمین بقای اثر هنری است در حالیکه هنرمند هنوز در قید حیات است و اثر او در حال زوال.
اشکال دیگر این حجم آهارعدم امکان اجرای تذهیب و نگارگری و کلآ کار باقلم مو روی چنین کاغذهاییست . اساسآ روش کار آهار مهره معاصر که صرفآ شبیه سازی شده از شیوه بدعت گونه کاغذگران در ترکیه است کاملآ مردود و از نظر فنی و کیفی هیچ شباهتی به آنچه در منابع قدیم قید شده نه از نظر ابزار و مواد و نه از حیث روش اجرا و حتی نه از نظر کیفی ندارد.
البه این گفتار موقعیت و گنجایش طرح و شرح این موضوع راندارد و جای خود را می طلبد لذا تحت عنوان “شیوه قدیم ” مطالبی در دست تهیه است که بزودی در اختیار علاقمندان قرار خواهم داد.
تنها حسن این آهار همانا اشکال دیگر آن است. حجم زیاد آهار امکان پاک کردن کلمات را به هنرمند میدهد ولیکن کاغذ پس از جذب رطوبت سریعآ دفرمه میشود و قابل برگشت نیست.
مخلص کلام آنکه آهاری که نوشتن روی آن تا این اندازه دشوار و عذاب آورباشد، صد البته میطلبد که چنین حسنی ( ؟ ) هم داشته باشد.

اشتراك گذاری نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *